Στερεοτακτική Ακτινοχειρουργική: Η Μαρία Ν. Πιπέρη, ογκολόγος – ακτινοθεραπευτής, μας εξηγεί τη σημασία του αναίμακτου αυτού χειρουργείου

Ο καρκίνος για μια μεγάλη ομάδα ασθενών έχει γίνει πλέον ένα χρόνιο νόσημα. Με τις εξελίξεις στην τεχνολογία, στην ανοσοθεραπεία και στις γονιδιακές υπογραφές των όγκων, οδηγούμαστε στην εξατομίκευση των θεραπειών και έχουμε κερδίσει έδαφος στον χρόνο ζωής των ασθενών μας. Αυτό που καθίσταται επομένως ουσιαστικό, είναι ο χρόνος αυτός να είναι ποιοτικός. Οι ασθενείς μας ζουν περισσότερο ακόμη και με μεταστατική νόσο, απαιτώντας ωστόσο παρεμβάσεις στην πορεία της νόσου, για υποτροπές ή την εμφάνιση μεταστάσεων. Σκοπός κάθε θεραπείας είναι το ποιοτικό διάστημα ελεύθερο νόσου.

Έτσι, η Στερεοτακτική Ακτινοχειρουργική αποτελεί ένα από τα κύρια όπλα στη φαρέτρα αντιμετώπισης του καρκίνου. Είναι ένα αναίμακτο χειρουργείο, χωρίς καμία τομή, αναισθησία ή νοσοκομειακή παραμονή. Φέρει τη λογική μιας χειρουργικής επέμβασης, χρησιμοποιώντας την ακτινοβολία για την πρόκληση βλάβης στον όγκο, με ισοδύναμη αποτελεσματικότητα.

Οι υψηλές δόσεις ακτινοβολίας της τεχνικής χορηγούνται με τέτοια ακρίβεια, που εξασφαλίζουν τη μέγιστη δυνατή προστασία των γύρω φυσιολογικών ιστών, με αποτέλεσμα το χαμηλό ρίσκο παρενεργειών συγκρινόμενη με το κλασικό χειρουργείο ή άλλες τοπικές θεραπείες. Παράλληλα, η χρήση ιοντίζουσας ακτινοβολίας δημιουργεί μη επιδιορθώσιμες βλάβες στο DNA των βλαφθέντων κυττάρων, ώστε να μην μπορούν να αναπαραχθούν και να μεγαλώσουν περαιτέρω. Ο μη φυσιολογικός ιστός καθίσταται ανενεργός και υφίσταται σταδιακή σμίκρυνση.

Επιπλέον των βλαβών στο DNA, οι πολύ υψηλές, αυστηρά καθοδηγούμενες δόσεις ακτινοβολίας βλάπτουν τα αγγεία των όγκων, με αποτέλεσμα να τους στερούν την αιματική τους ροή, επάγουν φλεγμονώδεις αντιδράσεις και διεγείρουν ανοσοτροποποιητικά μονοπάτια στο μικροπεριβάλλον του όγκου και πιθανά απομακρυσμένα στο σώμα.

Στην εποχή που η ανοσοθεραπεία κερδίζει ολοένα έδαφος στην αντιμετώπιση κακοήθων νοσημάτων, διερευνάται η συνέργειά τους. Αντιλαμβανόμαστε πως προκύπτει ένα επιπρόσθετο πλεονέκτημα της μεθόδου.

Συχνά, αποτελεί μοναδική θεραπευτική λύση για ασθενείς που δεν δύνανται να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση ή φαρμακευτική θεραπεία, λόγω άλλων προβλημάτων υγείας-συννοσηροτήτων, ηλικίας ή λόγω μεγέθους ή θέσης της νόσου τους. Όπως προκύπτει, η εμπειρία προέρχεται από δύσκολες ασθένειες ή επιβαρυμένους ασθενείς.